اثر پروانه ای

برنامه نویسی حرفه ای کامپیوتر به زبان سی شارپ - لیست کامل کلمات کلیدی در ʚĭɞ - ßữʈʨɾflỵ ⓔⓕⓕⓔⓒⓣ

مشخصات بلاگ
اثر پروانه ای

اثر پروانه‌ای نام پدیده‌ای است که به دلیل حساسیت سیستم‌های آشوب‌ناک به شرایط اولیه ایجاد می‌شود. این پدیده به این اشاره می‌کند که تغییری کوچک در یک سیستم آشوب‌ناک چون جو سیارهٔ زمین (مثلاً بال‌زدن پروانه) می‌تواند باعث تغییرات شدید (وقوع توفان در کشوری دیگر) در آینده شود.

ایده‌ٔ این‌که پروانه‌ای می‌تواند باعث تغییری آشوبی شود نخستین بار در ۱۹۵۲ در داستان کوتاهی به نام آوای تندر اثر ری بردبری مطرح شد. عبارت «اثر پروانه ای» هم در ۱۹۶۱ در پی مقاله‌ای از ادوارد لورنتس به وجود آمد. وی در صد و سی و نهمین اجلاس ای‌ای‌ای‌اس در سال ۱۹۷۲ مقاله‌ای با این عنوان ارائه داد که «آیا بال‌زدن پروانه‌ای در برزیل می‌تواند باعث ایجاد تندباد در تکزاس شود؟»

آخرین نظرات
  • ۱۱ بهمن ۹۵، ۱۷:۱۸ - فاروق کریمی زاده
    خوب بود.
اثر پروانه ای

۸۶ مطلب با موضوع «برنامه نویسی :: #C :: کلمات کلیدی (keyword)» ثبت شده است

کلیدواژه ضمینه ای add برای تعریف دسترسی کننده سفارشی رویداد استفاده می شود. این دسترسی کننده در هنگامی که کد مشتری (client code)   رویداد (event) شما را تقبل می کند، فراخوانی می شود. اگر شما یک دسترسی کننده add سفارشی را تأمین کنید، شما باید دسترسی کننده remove را هم تأمین کنید.

مثال

مثال زیر یک event را نشان می دهد که دارای دسترسی کننده های سفارشی add و remove می باشد. برای مثال کامل مقاله چگونه: پیاده سازی رویدادهای رابط (interface events) مراجعه کنید.

class Events : IDrawingObject
{        
    event EventHandler PreDrawEvent;

    event EventHandler IDrawingObject.OnDraw
    {
        add
        {
            lock (PreDrawEvent)
            {
                PreDrawEvent += value;
            }
        }
        remove
        {
            lock (PreDrawEvent)
            {
                PreDrawEvent -= value;
            }
        }
    }
}

شما معمولا نیازی به ارائه دسترسی کننده های سفارشی رویداد مربوط به خودتان ندارید. دسترسی کننده هایی که  در هنگام تعریف event توسط شما بصورت اتوماتیک بوسیله کامپایلر تولید می شوند، برای اکثر سناریوها کافی هستند.

بیان while یک بیان (دستور) یا بلوکی از بیان ها را تا زمانی که عبارت تعیین شده اش به false ارزیابی شود، اجرا می کند.

مثال

    class WhileTest 
    {
        static void Main() 
        {
            int n = 1;
            while (n < 6) 
            {
                Console.WriteLine("Current value of n is {0}", n);
                n++;
            }
        }
    }
    /*
        Output:
        Current value of n is 1
        Current value of n is 2
        Current value of n is 3
        Current value of n is 4
        Current value of n is 5
     */

کلمه کلیدی volatile (فرّار) نشان می دهد که یک فیلد می تواند توسط چندین ریسمان (thread) که همزمان درحال اجرا هستند، دستکاری شود. فیلدهایی که بصورت volatile اعلان شده اند، مورد بهینه سازی های کامپایلری ای که فرضشان دسترسی تک ریسمانی است قرار نمی گیرند. این کار تضمین می کند که مقدار فیلد در همه زمان ها به روز ترین مقدار است.

اصلاحگر volatile معمولا" برای فیلدی که بدون بیان lock توسط چندین ریسمان مورد دسترسی قرار می گیرد، استفاده می شود.

کلمه کلیدی volatile را می توان رو فیلدهایی از نوع های زیر اعمال کرد:

  • نوع های مرجع.
  • نوع های اشاره گر (در یک زمینه نا امن (unsafe contenxt)). توجه کنید که با اینکه اشاره گر خودش می تواند volatile باشد، شیئی که اشاره گر به آن اشاره می کند نمی تواند volatile باشد. به بیانی دیگر، شما نمی توانید "اشاره گر به volatile" اعلان کنید.
  • نوع هایی مثل sbyte، byte، short، ushort، int، uint، char، float و bool.
  • نوع شمارشی ای که نوع پایه آن یکی از نوع های byte، sbyte، short، ushort، int یا uint باشد.
  • پارامتر نوع جنریکی که بصورت نوع مرجع شناخته شده باشد.
  • IntPtr و UIntPtr .

کلمه کلیدی virtual برای اصلاح متد، پراپرتی، شاخصگر یا اعلان رویداد استفاده می شود و به آنها اجازه می دهد که در کلاس مشتق شده رونویسی (override) شوند. برای مثال، این متد می تواند توسط هر کلاسی که از آن ارث بری می کند، رونویسی شود.

public virtual double Area() 
{
    return x * y;
}

پیاده سازی یک عضو مجازی (virtual) را می توان توسط عضو رونویسی کننده در یک کلاس مشتق شده، عوض کرد.

ملاحظات

وقتی یک متد مجازی فراخوانی می شود، نوع زمان-اجرای آن شیئ برای عضو رونویسی کننده بررسی می شود. عضو رونویسی کننده، در کلاس مشتق شده فراخوانی می شود، که ممکن است همان عضو اصلی باشد (اگر هیچ کلاس مشتق شده ای، آن عضو را رو نویسی نکرده باشد).

بطور پیش فرض، متدها غیر-مجازی هستند. شما نمی توانید متد غیر مجازی را رونویسی کنید.

یک املاء (syntax) راحت که درستی استفاده از اشیاء IDisposable را تضمین میکند را ارائه می دهد.

مثال

مثال زیر چگونگی استفاده از بیان using را نشان می دهد.

using (Font font1 = new Font("Arial", 10.0f)) 
{
    byte charset = font1.GdiCharSet;
}

ملاحظات

File و Font نمونه هایی از نوع های مدیریت شده (managed) هستند که منابع مدیریت نشده (unmanaged) را دستیابی می کنند (در این مورد دستگیره های فایل و زمینه ها دستگاه (دستگاهی که قرار است فونت در آنجا به نمایش در بیاید)) انواع گوناگون دیگری از منابع مدیریت نشده و نوع های کتابخانه کلاسی که آنها را کپسوله می کنند وجود دارد. همه ی چنین نوع هایی باید رابط IDisposable را پیاده سازی کنند.

رهنمون using دو کاربرد دارد:

  • اجازه می دهد تا از نوع هایی که در فضای نام های دیگری تعریف شده اند به گونه ای استفاده کنیم که نیاز به نوشتن نام کامل آنها نباشد:
    using System.Text;
  • برای ساختن یک نام مستعار برای یک فضای نام یا یک نوع؛ که به آن "using رهنمون نام مستعار" می گویند.
    using Project = PC.MyCompany.Project;

کلمه کلیدی using همچنین برای ساختن "بیان using" استفاده می شود که کمک می کند مطمئن شویم اشیاء IDisposable مانند فایل ها و فونت ها بدرستی مدیریت می شوند. برای اطلاعات بیشتر بیان using را ببینید.

کلمه کلیدی using دو کاربرد عمده دارد:

  • به عنوان رهنمون (directive) وقتی که از آن برای ساختن یک نام مستعار برای یک فضای نام (namespace) استفاده می شود. یا برای وارد کردن نوع های تعریف شده در یک فضای نام دیگر به داخل فضای نام فعلی. رهنمون using را ببینید.
  • بصورت بیان، وقتی که این کلمه کلیدی یک حوزه (scope) را در آخر زمانی که یک شیئ می خواهد از بین برود، تعریف می کند. بیان using را ببینید.

کلمه کلیدی ushort نشان دهنده نوع داده عددی صحیحی است که مقادیر را طبق شرایط زیر ذخیره می کند:

  • نوع: ushort
  • محدوده: 0 تا 65,535
  • اندازه: صحیح بدون علامت 16-بیتی
  • نوع دات نتی: System.UInt16

لیترال ها

شما می توانید یک متغیر ushort را بصورت زیر اعلان و مقداردهی اولیه کنید:

ushort myShort = 65535;

در اعلان بالا، لیترال صحیح 65535 بطور ضمنی از int به ushort تبدیل می شود. اگر لیترال عددی صحیح از محدوده ushort تجاوز کند، یک خطای کامپایل رخ می دهد.

در هنگام فراخوانی متدهای overload شده باید از عملگر قالبریز (cast) استفاده کرد. برای مثال متدهای overload شده زیر را که دارای پارامترهای ushort و int هستند را در نظر بگیرید:

public static void SampleMethod(int i) {}
public static void SampleMethod(ushort s) {}

کلمه کلیدی unsafe یک زمینه (context) ناامن تعریف می کند که برای هر عملی که با اشاره گرها در ارتباط باشد، لازم است.

شما می توانید از اصلاحگر unsafe در اعلان یک نوع یا یک عضو استفاده کنید. حوزه همان نوع و یا عضوی که دارای اصلاحگر unsafe باشد به عنوان زمینه ناامن در نظر گرفته می شود. در مثال زیر متدی را با اصلاحگر unsafe اعلان کرده ایم:

unsafe static void FastCopy(byte[] src, byte[] dst, int count)
{
    // Unsafe context: can use pointers here.
}

حوزه (scope) زمینه ناامن از لیست پارامترها شروع شده و تا آخر حوزه متد ادامه دارد، بنابراین از اشاره گرها می توان در لیست پارامترها نیز استفاده کرد:

unsafe static void FastCopy ( byte* ps, byte* pd, int count ) {...}

شما می توانید از بلوک unsafe برای فعالسازی استفاده از کد ناامن در بلوک مربوطه استفاده کنید. برای مثال:

unsafe
{
    // Unsafe context: can use pointers here.
}

کلمه کلیدی unchecked برای متوقف کردن عملیات بررسی سر ریز (overflow) در عملیات محاسباتی و تبدیلات نوع صحیح استفاده می شود.

در یک زمینه بررسی نشده (unchecked context) ، اگر یک عبارت مقداری خارج از محدوده نوع مقصد تولید کند، سرریز گزارش داده نمی شود. برای مثال، به این دلیل که در مثال زیر عملیات محاسباتی در بلوک یا عبارت unchecked قرار گرفته ، از این حقیقت که نتیجه محاسبه بزرگتر از حد عدد صحیح است ، چشم پوشی می شود، و به متغیر int1 مقدار  2,147,483,639- انتساب داده می شود.

unchecked
{
    int1 = 2147483647 + 10;
}
int1 = unchecked(ConstantMax + 10);

اگر محیط unchecked حذف شود، یک خطای کامپایل رخ می دهد. سرریز (overflow) می تواند در زمان کامپایل تشخیص داده شود، زیرا تمام قسمت های عبارت بصورت ثابت (Constant) هستند.