اثر پروانه ای

برنامه نویسی حرفه ای کامپیوتر به زبان سی شارپ - لیست کامل کلمات کلیدی در ʚĭɞ - ßữʈʨɾflỵ ⓔⓕⓕⓔⓒⓣ

مشخصات بلاگ
اثر پروانه ای

اثر پروانه‌ای نام پدیده‌ای است که به دلیل حساسیت سیستم‌های آشوب‌ناک به شرایط اولیه ایجاد می‌شود. این پدیده به این اشاره می‌کند که تغییری کوچک در یک سیستم آشوب‌ناک چون جو سیارهٔ زمین (مثلاً بال‌زدن پروانه) می‌تواند باعث تغییرات شدید (وقوع توفان در کشوری دیگر) در آینده شود.

ایده‌ٔ این‌که پروانه‌ای می‌تواند باعث تغییری آشوبی شود نخستین بار در ۱۹۵۲ در داستان کوتاهی به نام آوای تندر اثر ری بردبری مطرح شد. عبارت «اثر پروانه ای» هم در ۱۹۶۱ در پی مقاله‌ای از ادوارد لورنتس به وجود آمد. وی در صد و سی و نهمین اجلاس ای‌ای‌ای‌اس در سال ۱۹۷۲ مقاله‌ای با این عنوان ارائه داد که «آیا بال‌زدن پروانه‌ای در برزیل می‌تواند باعث ایجاد تندباد در تکزاس شود؟»

آخرین نظرات
  • ۱۱ بهمن ۹۵، ۱۷:۱۸ - فاروق کریمی زاده
    خوب بود.
اثر پروانه ای

۲۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «statement» ثبت شده است

بسم الله الرحمن الرحیم

باسلام...

در جلسه قبل یکی از مهمترین ساختار های برنامه نویسی (ساختار شرطی if..else) رو بررسی کردیم. با عملوندها و عملگرها آشنا شدیم. امیدوارم درس قبل رو بخوبی متوجه شده باشید.

در این جلسه به امید خدا در مورد ساختارهای تکرار صحبت می کنیم و یکی از مهمترین ساختارهای تکرار در برنامه نویسی سی شارپ رو با هم یاد می گیریم.

قبل از هرچیز باید ببینیم ساختار تکرار چی هست و چه کاربردی داره. در بیشتر مواقع نیاز داریم که یک کار تکراری رو بارها و بارها انجام بدیم. مثلا نام و نام خانوادگی 1000 نفر رو بپرسیم، عددهای زوج بین 2 تا 256 رو با هم جمع کنیم، فاکتوریل یک عدد رو محاسبه کنیم. رنگ یک دکمه رو بصورت متوالی قرمز و آبی کنیم و...

به ساختارهای تکرار، حلقه هم می گویند.

یکی از ساختارهای مهم تکرار ، ساختار while هست. به شکل کلی این ساختار توجه کنید:

while(Conditional Expression){
    Commands set
}

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان عزیز...

همونطوری که در جلسه قبل گفتم، یکی از شاخصه هایی که به برنامه هوشمندی میده اینه که برنامه توانایی این رو داشته باشه که در شرایط مختلف تصمیم های مناسبی بگیره. چندتا مثال هم زدم. مثلا گفتم شما اگر گرسنه شوید سراغ غذا می روید. اگر بخواهید برنامه نویسی یاد بگیرید به باترفلای سر میزنید و... در جلسه قبل روش ساختن متغیر رشته ای رو هم یاد گرفتیم. در این درس ساختار شرطی "if" رو براتون تا حدودی شرح میدم. همچنین در این درس با عملگرها و عملوندها و عبارت ها آشنا خواهیم شد و از آنها در یک برنامه ساده اما خیلی هوشمندانه تر از برنامه های قبل استفاده می کنیم.

قبل از هرچیز اجازه دهید تا در مورد عملگر ، عملوند و عبارت صحبت کنیم. در برنامه نویسی، برخی از جملات هستند که نمی توانیم به آنها بگوییم "دستور" اما برای ما عمل خاصی رو انجام می دهند. خود این جملات از بخش هایی تشکیل شده اند که توضیح میدم. به این جملات ، "عبارت" یا Expression می گوییم.

عبارت ها از دو بخش عملوند و عملگر تشکیل شده اند. به شکل زیر دقت کنید:

برنامه نویسی مقدماتی سی شارپ

در این شکل عملگرها رو با چهارضلعی های آبی مشخص کرده ام و عملوندها را با چهارضلعی های قرمز.

عبارت های لامبدا (Lambda Expressions)

سی شارپ 2.0 متدهای بی‌نام را معرفی کرد، که تا اینجا این گونه از متدها را بررسی کردیم. هرچند املاء متدهای بی‌نام تا حدودی طولانی بوده و نیاز به اطلاعاتی دارد که خود کامپایلر از آنها مطلع است. بجای اینکه مجبور باشید این اطلاعات تکراری را الحاق کنید، سی شارپ 3.0 عبارت های لامبدا را معرفی کرده که املاء و نگارش متدهای بی‌نام را کاهش داده است. شاید بخواهید بجای استفاده از متدهای بی‌نام از عبارت های لامبدا استفاده کنید. در حقیقت، اگر عبارت های لامبدا زودتر معرفی شده بودند، دیگر هرگز متدهای بی‌نام وجود نداشتند.

در نگارش متدهای بی‌نام، کلمه کلیدی delegate مازاد بر احتیاج است؛ به این علت که خود کامپایلر می بیند که شما درحال انتساب متد به delegate هستید. شما می توانید با انجام کارهای زیر، بسادگی، یک متد بی‌نام را به یک عبارت لامبدا تبدیل کنید:

  • کلیدواژه delegate را حذف کنید.
  • عملگر لامبدا ( <= ) را مابین لیست پارامترها و بدنه متد بی نام قرار دهید. عملگر لامبدا بصورت "می رود به" (goes to) خوانده می‌شود.

تکه کد زیر این تبدیل را نشان می دهد. خط اول یک متد بی نام را که به متغیر del انتساب داده شده را نشان می دهد. خط دوم همان متد بی نام را بعد از آنکه به عبارت لامبدا تبدیل شده را نشان می دهد که به متغیر le1 منتسب شده است.

یک املاء (syntax) راحت که درستی استفاده از اشیاء IDisposable را تضمین میکند را ارائه می دهد.

مثال

مثال زیر چگونگی استفاده از بیان using را نشان می دهد.

using (Font font1 = new Font("Arial", 10.0f)) 
{
    byte charset = font1.GdiCharSet;
}

ملاحظات

File و Font نمونه هایی از نوع های مدیریت شده (managed) هستند که منابع مدیریت نشده (unmanaged) را دستیابی می کنند (در این مورد دستگیره های فایل و زمینه ها دستگاه (دستگاهی که قرار است فونت در آنجا به نمایش در بیاید)) انواع گوناگون دیگری از منابع مدیریت نشده و نوع های کتابخانه کلاسی که آنها را کپسوله می کنند وجود دارد. همه ی چنین نوع هایی باید رابط IDisposable را پیاده سازی کنند.

رهنمون using دو کاربرد دارد:

  • اجازه می دهد تا از نوع هایی که در فضای نام های دیگری تعریف شده اند به گونه ای استفاده کنیم که نیاز به نوشتن نام کامل آنها نباشد:
    using System.Text;
  • برای ساختن یک نام مستعار برای یک فضای نام یا یک نوع؛ که به آن "using رهنمون نام مستعار" می گویند.
    using Project = PC.MyCompany.Project;

کلمه کلیدی using همچنین برای ساختن "بیان using" استفاده می شود که کمک می کند مطمئن شویم اشیاء IDisposable مانند فایل ها و فونت ها بدرستی مدیریت می شوند. برای اطلاعات بیشتر بیان using را ببینید.

کلمه کلیدی using دو کاربرد عمده دارد:

  • به عنوان رهنمون (directive) وقتی که از آن برای ساختن یک نام مستعار برای یک فضای نام (namespace) استفاده می شود. یا برای وارد کردن نوع های تعریف شده در یک فضای نام دیگر به داخل فضای نام فعلی. رهنمون using را ببینید.
  • بصورت بیان، وقتی که این کلمه کلیدی یک حوزه (scope) را در آخر زمانی که یک شیئ می خواهد از بین برود، تعریف می کند. بیان using را ببینید.

بیان throw برای ابلاغ اتفاق یک موقعیت غیرعادی (exception) در حین اجرای برنامه ، استفاده می شود.

ملاحظات

خطای پرتاب شده ، شیئی است که از کلاس System.Exception مشتق شده است. برای مثال:

class MyException : System.Exception {}
// ...
throw new MyException();

معمولا" بیان throw به همراه بیان های try-catch یا try-finally مورد استفاده قرار می گیرد.

public class ThrowTest2
{
    static int GetNumber(int index)
    {
       int[] nums = { 300, 600, 900 };
       if (index > nums.Length)
       {
           throw new IndexOutOfRangeException();
       }
       return nums[index];

    }
    static void Main() 
    {
       int result = GetNumber(3);
    }
}
    /*
        Output:
        The System.IndexOutOfRangeException exception occurs.
    */

در نوع های مدیریت نشده، برای بدست آوردن اندازه آن نوع بر حسب بایت استفاده می شود. نوع های مدیریت نشده شامل نوع های توکار (built-in) که در جدولی که بعدا" می آید لیست شده اند و همچنین نوع های زیر هستند:

  • نوع های شمارشی (Enum types)
  • نوع های اشاره گر (Pointer types)
  • ساختارهای کاربر-تعریف که حاوی هیچ فیلد یا پراپرتی نوع مرجع نباشد

مثال زیر چگونگی بدست آوردن اندازه یک نوع int را نشان می دهد:

// Constant value 4:
int intSize = sizeof(int); 

ملاحظات

از نسخه 2.0 سی شارپ به بعد، اعمال sizeof روی نوع های توکار ، دیگر نیازی به استفاده از شیوه unsafe ندارد.

عملگر sizeof را نمی توان overload کرد. مقدار برگشتی توسط عملگر sizeof از نوع int است. جدول زیر مقادیر ثابتی که جایگزین عبارت sizeof با عملوندهای ورودی از نوع های خاص را نشان می دهد:

بیان return روند اجرای متدی را که در آن قرار گرفته را متوقف کرده و کنترل را به جایی که متد فراخوانی شده بازمی گرداند. این بیان همچنین می تواند یک مقدار اختیاری را بازگرداند. اگر نوع برگشتی متد void باشد، می توان از بیان return صرف نظر کرد.

اگر بیان return داخل یک بلوک try قرار گرفته باشد، قبل از اینکه کنترل به محل فراخوانی متد برگردد، بلوک finally (درصورت وجود) اجرا می شود.

مثال

در مثال زیر، متد()A متغیر area را بصورت مقدار double برگشت می دهد.

class ReturnTest
{
    static double CalculateArea(int r)
    {
        double area = r * r * Math.PI;
        return area;
    }

    static void Main()
    {
        int radius = 5;
        double result = CalculateArea(radius);
        Console.WriteLine("The area is {0:0.00}", result);

        // Keep the console open in debug mode.
        Console.WriteLine("Press any key to exit.");
        Console.ReadKey();
    }
}
// Output: The area is 78.54

حلقه for یک بیان یا بلوکی از بیان ها را تا زمانی که عبارت شرطی تعیین شده به false ارزیابی شود، مکررا" اجرا می کند. حلقه for برای شمارش (حرکت روی عناصر) آرایه ها و پردازش ترتیبی مفید است.

مثال

در مثال زیر، مقدار int i در کنسول نوشته شده و مقدار i هر بار توسط حلقه یکی افزایش می یابد.

class ForLoopTest 
{
    static void Main() 
    {
        for (int i = 1; i <= 5; i++)
        {
            Console.WriteLine(i);
        }
    }
}
/*
Output:
1
2
3
4
5
*/