اثر پروانه ای

برنامه نویسی حرفه ای کامپیوتر به زبان سی شارپ - لیست کامل کلمات کلیدی در ʚĭɞ - ßữʈʨɾflỵ ⓔⓕⓕⓔⓒⓣ

اثر پروانه ای

برنامه نویسی حرفه ای کامپیوتر به زبان سی شارپ - لیست کامل کلمات کلیدی در ʚĭɞ - ßữʈʨɾflỵ ⓔⓕⓕⓔⓒⓣ

اثر پروانه ای

اثر پروانه‌ای نام پدیده‌ای است که به دلیل حساسیت سیستم‌های آشوب‌ناک به شرایط اولیه ایجاد می‌شود. این پدیده به این اشاره می‌کند که تغییری کوچک در یک سیستم آشوب‌ناک چون جو سیارهٔ زمین (مثلاً بال‌زدن پروانه) می‌تواند باعث تغییرات شدید (وقوع توفان در کشوری دیگر) در آینده شود.

ایده‌ٔ این‌که پروانه‌ای می‌تواند باعث تغییری آشوبی شود نخستین بار در ۱۹۵۲ در داستان کوتاهی به نام آوای تندر اثر ری بردبری مطرح شد. عبارت «اثر پروانه ای» هم در ۱۹۶۱ در پی مقاله‌ای از ادوارد لورنتس به وجود آمد. وی در صد و سی و نهمین اجلاس ای‌ای‌ای‌اس در سال ۱۹۷۲ مقاله‌ای با این عنوان ارائه داد که «آیا بال‌زدن پروانه‌ای در برزیل می‌تواند باعث ایجاد تندباد در تکزاس شود؟»

آخرین نظرات
  • ۱۳ بهمن ۰۱، ۱۵:۳۱ - حسنا سادات و سما سادات
    عالی

۱۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «وکیل» ثبت شده است

  • ۱
  • ۰

عبارت های لامبدا (Lambda Expressions)

سی شارپ 2.0 متدهای بی‌نام را معرفی کرد، که تا اینجا این گونه از متدها را بررسی کردیم. هرچند املاء متدهای بی‌نام تا حدودی طولانی بوده و نیاز به اطلاعاتی دارد که خود کامپایلر از آنها مطلع است. بجای اینکه مجبور باشید این اطلاعات تکراری را الحاق کنید، سی شارپ 3.0 عبارت های لامبدا را معرفی کرده که املاء و نگارش متدهای بی‌نام را کاهش داده است. شاید بخواهید بجای استفاده از متدهای بی‌نام از عبارت های لامبدا استفاده کنید. در حقیقت، اگر عبارت های لامبدا زودتر معرفی شده بودند، دیگر هرگز متدهای بی‌نام وجود نداشتند.

در نگارش متدهای بی‌نام، کلمه کلیدی delegate مازاد بر احتیاج است؛ به این علت که خود کامپایلر می بیند که شما درحال انتساب متد به delegate هستید. شما می توانید با انجام کارهای زیر، بسادگی، یک متد بی‌نام را به یک عبارت لامبدا تبدیل کنید:

  • کلیدواژه delegate را حذف کنید.
  • عملگر لامبدا ( <= ) را مابین لیست پارامترها و بدنه متد بی نام قرار دهید. عملگر لامبدا بصورت "می رود به" (goes to) خوانده می‌شود.

تکه کد زیر این تبدیل را نشان می دهد. خط اول یک متد بی نام را که به متغیر del انتساب داده شده را نشان می دهد. خط دوم همان متد بی نام را بعد از آنکه به عبارت لامبدا تبدیل شده را نشان می دهد که به متغیر le1 منتسب شده است.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

متدهای بی‌نام

تا اینجا، شما دیده اید که می‌توانید از متدهای نمونه یا متدهای استاتیک برای نمونه سازی delegate استفاده کنید. در هرصورت، متد بخودی خود می‌تواند از قسمت های دیگر کد بصورت صریح فراخوانی شود و البته باید عضوی از یک کلاس یا ساختار باشد.

اگر متد تنها برای نمونه سازی delegate استفاده شده باشد چطور؟ در چنین شرایطی، بجز اینکه به نیازمندی های نحوی و املائی برای ساختن delegate احتیاج داریم، در واقع نیازی به ساختن یک متد با نام جداگانه وجود ندارد. متدهای بی نام به شما اجازه می‌دهند که از ساختن متدهای نامدار بیهوده جلوگیری کنید.

  • یک متد بی نام، متدی است که در محل نمونه سازی delegate ، اعلان می‌شود.

برای نمونه، شکل زیر دو نسخه از یک کلاس یکسان را نشان می‌دهد. نسخه سمت چپ یک متد به نام Add20 را اعلان و استفاده می‌کند. نسخه سمت راست بجای آن از متد بی نام استفاده می‌کند. قسمت هایی از کد که سایه گذاری نشده، کاملا برابر هستند.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

احضار delegate هایی که دارای مقدار برگشتی هستند

اگر یک وکیل دارای مقدار بازگشتی باشد و در لیست احضارش بیش از یک متد موجود باشد، موارد زیر رخ خواهد داد:

  • مقداری که از آخرین متد موجود در لیست احضار برگشت داده می‌شود همان مقدار برگشتی وکیل است.
  • مقدار برگشتی همه متدهای دیگر نادیده گرفته می‌شود.

برای مثال کد زیر یک delegate اعلان می‌کند که دارای مقدار برگشتی از نوع int است. تابع Main یک شیئ از آن delegate ساخته، سپس 2 متد به آن اضافه می‌کند، بعد از آن delegate را در بیان WriteLine فراخوانی کرده و مقدار برگشتی آن را چاپ می‌کند. شکل زیر یک ارائه گرافیکی از کد را نشان می‌دهد.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

حذف متدها از delegate

شما همچنین می توانید یک متد را با استفاده از عملگر =- از delegate حذف کنید. تکه کد زیر طرز استفاده از این عملگر را نشان می دهد. شکل زیر نتیجه اجرای کد را نشان می دهد.

delVar -= SCl.m3; // Remove the method from the delegate.

پس از حذف متد از delegate شکل بصورت زیر در می آید.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

انتساب delegate ها

به این دلیل که delegate ها نوع های مرجع هستند، شما می توانید ارجاع گنجانده شده در یک  متغیر وکالتی را با انتساب یک ارجاع به آن متغیر وکالتی تغییر دهید. شیئ وکالتی قدیمی توسط زباله روب (Garbage Collector) عزل خواهد شد.

برای مثال، کد زیر مقدار delVar را تنظیم کرده سپس آنرا تغییر می دهد. شکل زیر این موضوع را نشان می دهد.

MyDel delVar;
delVar = myInstObj.MyM1; // Create and assign the delegate object.
...
delVar = SClass.OtherM2; // Create and assign the new delegate object.


  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

اعلان نوع وکالتی (delegate)

همونطوری که در ابتدای بخش قبل گفتم، delegate ها "نوع" هستند، درست مثل کلاس ها که نوع هستند. و مشابه کلاس ها باید قبل از اینکه بتوانید از delegate ها استفاده کنید متغیرها و اشیاء از همان نوع را بسازید. مثال زیر طرز اعلان نوع وکالتی را نشان می دهد:

delegate void MyDel(int x);

اعلان یک نوع وکالتی شباهت بسیار زیادی به اعلان یک متد دارد به این دلیل که در داخل نوع وکالتی هم امضا و نوع برگشتی وجود دارد. این امضا و نوع برگشتی قالب متدهایی که وکیل قبول می کند را مشخص می کند.

در مثال قبل مشخص شده که شیئ وکالتی از نوع MyDel فقط متدهایی که دارای تنها یک پارامتر از نوع int بوده و نوع برگشتی ندارند را قبول می کند. شکل زیر در سمت چپ نوع وکالتی، و در سمت راست شیئ وکالتی را نشان می دهد.

نوع وکالتی

اعلان نوع وکالتی با اعلان متد، از دو جهت تفاوت دارد. اعلان نوع وکالتی

  • با کلمه کلیدی delegate شروع می شود
  • دارای بدنه متد نمی باشد

نکته

هرچند اعلان نوع وکالتی شبیه اعلان متد است، نیازی نیست که آنرا در داخل یک کلاس اعلان کنید، زیرا خودش "نوع" است.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

delegate (وکیل) چیست؟
شما می توانید فکر کنید یک delegate یک شیئ است که یک یا چند متد را در خود نگهداری می کند. البته درحالت نرمال، اشیائ خاصیت اجرایی ندارند، اما یک delegate با اشیاء معمولی تفاوت دارد. شما می توانید یک delegate را اجرا کنید و هنگامی که شما چنین کاری انجام دهید، آن delegate تمام متد یا متدهایی را که در خود نگهداری می کند را اجرا خواهد کرد.
دراین فصل املاء (syntax) و معناشناسی ساخت و استفاده از delegate را توضیح خواهیم داد. در فصول آینده خواهیم دید که چگونه می توانیم با استفاده از delegate ها کدهای اجرایی را از یک متد به متد دیگر پاس دهیم و اینکه چرا اینکار سودمند است.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

نوع delegate ، امضای یک متد را تعریف می کند. وقتی شما یک وکیل (delegate) را نمونه سازی می کنید، می توانید آنرا به هر متدی با امضای سازگار با آن وکیل ، پیوند دهید. شما می توانید آن متد را از طریق نمونه ی delegate احضار (فراخوانی) کنید.

وکیل ها برای پاس دادن متدها بصورت آرگومان ، به متد های دیگر استفاده می شوند. مدیریت کننده های رویداد، چیزی جز متدهایی که از طرق delegate ها احضار شده اند، نیستند. شما یک متد سفارشی می سازید و کلاسی مثل windows control می تواند متد شما را در هنگام اتفاق افتادن یک رویداد (event) خاص، فراخوانی کند. مثال زیر طرز اعلان یک وکیل را نشان می دهد:

public delegate int PerformCalculation(int x, int y);

هر متدی از هر کلاس یا ساختار قابل دسترس که با امضای وکیل (شامل نوع برگشتی و پارامترهای ورودی) مطابقت داشته باشد، می تواند به به وکیل انتساب داده شود. متد می تواند static یا یک متد نمونه (instance method) باشد. این کار باعث می شود که بتوانیم با برنامه نویسی، فراخوانی های متد را تغییر دهیم، و همچنین کد جدیدی را در یک کلاس موجود، وارد کنیم. تا وقتی که امضای وکیل را می دانید، می توانید متد خودتان را به آن انتساب دهید.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

روند زیر چگونگی افزودن رویدادهایی که از الگوی استاندارد دات نت پیروی می کنند را به کلاس ها و ساختارها ، توضیح می دهد. همه رویدادها در کتابخانه کلاس Net Framework. بر پایه وکیل EventHandler می باشند، که بصورت زیر تعریف شده اند:

public delegate void EventHandler(object sender, EventArgs e);

نکته

نسخه 2.0 دات نت فریم وورک یک نسخه جنریک (generic) از این وکیل (delegate) بصورت <EventHandler<TEventArgs معرفی می کند. مثال های زیر چگونگی استفاده از هر دو نسخه را نشان می دهد. هر چند رویدادهای موجود در کلاس هایی که شما تعریف می کنید، می توانند بر پایه هر وکیل معتبری باشند؛ حتی وکیل هایی که یک مقدار را برگشت می دهند، عموما" پیشنهاد می شود که با استفاده از EventHandler ، رویداد هایتان را روی الگوی دات نت فریم وورک ، پایه گزاری کنید. بصورتی که در مثال زیر نشان داده شده است.

  • غلامعلی حسینی بهجانی
  • ۱
  • ۰

کلمه کلیدی event

کلمه کلیدی event برای اعلان یک کلاس منتشر کننده رویداد استفاده می شود.

مثال

مثال زیر چگونگی اعلان و برپا کردن یک رویداد که از EventHandler به عنوان نوع وکالتی (delegate type) اساسی اش استفاده می کند. برای مشاهده مثال کاملی از چگونگی استفاده از نوع وکالتی جنریک <EventHandler<TEventArgs و چگونگی تصویب یک رویداد و ساختن یک متد مدیریت کننده رویداد، به راهنمای انتشار رویدادها ، مطابق Net Framework. مراجعه کنید.

public class SampleEventArgs
{
    public SampleEventArgs(string s) { Text = s; }
    public String Text {get; private set;} // readonly
}
public class Publisher
{
    // Declare the delegate (if using non-generic pattern).
    public delegate void SampleEventHandler(object sender, SampleEventArgs e);

    // Declare the event.
    public event SampleEventHandler SampleEvent;

    // Wrap the event in a protected virtual method
    // to enable derived classes to raise the event.
    protected virtual void RaiseSampleEvent()
    {
        // Raise the event by using the () operator.
        if (SampleEvent != null)
            SampleEvent(this, new SampleEventArgs("Hello"));
    }
}

رویداد ها نوعی خاص از وکیل چندپخشی هستند که فقط از داخل کلاس یا ساختار (struct)ی که اعلان شده اند (کلاس منتشر کننده) ، احضار می شوند. اگر کلاس ها یا ساختارهای دیگر در رویداد مشترک شوند، وقتی که کلاس ناشر ، رویداد را برپا کند، متدهای مدیریت رویداد آنها فراخوانی خواهند شد. برای اطلاعات بیشتر به رویدادها (راهنمای برنامه نویسی #C) و وکیل ها (راهنمای برنامه نویسی #C) مراجعه کنید.

رویدادها را می توان با public، private، protected، internal یا protected internal علامتگذاری کرد. این اصلاحگرهای دسترسی، چگونگی دسترسی کاربران کلاس ، به رویداد را تعریف می کنند.

کلیدواژه ها و رویدادها

کلمات کلیدی زیر روی رویدادها اعمال می شوند.

  • static : اگر هیچ نمونه ای از کلاس موجود نباشد، رویداد را برای فراخواننده گان در دسترس قرار می دهد. (بدون نمونه سازی از کلاس به رویداد دسترسی داریم).
  • virtual : به کلاس های مشتق شده اجازه می دهد تا با استفاده از کلمه کلیدی override رفتار رویداد را بازنویسی کنند.
  • sealed : رویداد را به عنوان مهروموم شده اعلام کرده و اجازه رونویسی نداریم. (برای کلاس های مشتق شده تعیین می کند که این رویداد، دیگر مجازی نیست).
  • abstract : کامپایلر بلوک های دستیابی کننده رویداد add و remove را تولید نمی کند، بنابراین کلاس مشتق شده باید پیاده سازی خودش را برای این دستیابی کننده ها ارائه کند.

یک رویداد ممکن است با کلمه کلیدی static به عنوان یک رویداد ایستا اعلان شود؛ این کار، رویداد را برای همیشه در دسترس فراخواننده گان قرار می دهد، حتی اگر هیچ نمونه ای از کلاس موجود نباشد.

یک رویداد می تواند به عنوان یک رویداد مجازی (virtual) علامتگذاری شود؛ که این امکان را به کلاس های مشتق شده می دهد تا رفتار رویداد را با استفاده از کلیدواژه override بازنویسی کنند. برای اطلاعات بیشتر "ارث بری (آموزش برنامه نویسی #C) را ببینید. رویدادی که رخداد مجازی را بازنویسی می کند، همچینی می تواند با sealed علامت گذاری شود؛ با این کار به کلاس های مشتق شده می گوییم که این رویداد دیگر مجازی نیست و نمی توان آنرا بازنویسی کرد. در پایان، یک رویداد می تواند بصورت abstract اعلان شود، که بدین معنی است که کامپایلر بلوک های دسترسی کننده ی رویداد add و remove را تولید نخواهد کرد. بنابراین کلاس های مشتق شده باید پیاده سازی خودشان را برای این بلوک ها ارائه دهند.

  • غلامعلی حسینی بهجانی